IINA IOM Ml i «»-miał drobny

„IINA IOM Ml i. «»
miał drobny szeląg w kieszeni, kiedy pan przybędzie
na miejsce
— Mam w kieszeni wszystko, czego mi potrzeba.
— Aha, tak, a kupuje pan wytartą czapę futrzaną za sześćdziesiąt oerów...
— Zazdrości mi pan cieplej sztuki odzieży, ot w czem rzecz!
— Brednie! Pańska zimna krew jest udana, sam pan sobie dostarcza zadośćuczynienia takicm krnąlirnIIII gębowaniem, tak, tak, jesteś pan w własnych oczach wielkim człowiekiem. Chciałbym najchętniej nazwać pana nieborakiem, pełen pan próżności, ot co. Skąd to wiem Stąd, że pan taki zbłąkany, taki dziecinny, że pan ustawicznie podkreśla swą odwagę. Czy nie sądzi pan, że pana przejrzałem Wszystko to razem obłuda i brawura...
Pocztarek, który ma powozić, woła za oknami i Moss poomacku wychodzi z pokoju, samobójca mu pomaga. W ostatniej chwili samobójca podaje mu nawet rękę, ale Moss jej nie widzi i tylko w po. wietrze mówi dowidzenia. O, nie zdobywa się na nic lepszego i silniejszego, tylko mówi — Dowidzenia, samobójco Magnusie! — Do czego to podobne! Tedy już samobójca był, doprawdy, uprzejmiejszy i wymyślaniem swem dopomógł towarzyszowi przebrnąć godzinę rozłąki.
Na schodach stoi szafarka i życiy szczęśliwej drogi i polepszenia. Doktór znajduje się też przy paniach, mówi do Mossa przyciszonym głosem i pomaga okryć go porządnie, na pożegnanie mówi głośno — Otuchy, Antonjuszu, pamiętaj pan 0 tem, co powiedziałem! — Tak, dziękuję, — odpowiada Moss. A że śnieg trochę prószy, więc pewnie jakiś nędzny płateczek ociera sobie z oczu.“(12)